tüfa ta verbo, Z

zuamge –

v

tener una diligencia o trámite.

Feymew iñche zugufiñ tayu chem zuamgen. ‘Entonces le expliqué lo que estábamos haciendo (nuestra diligencia)’. [FED1]


iney indicativo condicional imperativo
iñche zuamgen zuamgeli zuamgechi
eymi zuamgeymi zuamgelmi zuamgege
fey zuamgey zuamgele zuamgepe
iñchiw zuamgeyu zuamgeliyu zuamgeyu
eymu zuamgeymu zuamgelmu zuamgemu
feyegu zuamgeygu zuamgele egu zuamgepe egu
iñchiñ zuamge zuamgeliyiñ zuamge
eymün zuamgeymün zuamgelmün zuamgemün
feyegün zuamgeygün zuamgele egün zuamgepe egün