tüfa ta verbo, W

wichul –

vt

separar. ~uchul-

Fey ti txawün mew wichulgekerkey ti pichikeche. ‘En la reunión se separa a los niños.’ [LPTC]


iney indicativo condicional imperativo
iñche wichulün wichul-li wichulchi
eymi wichulimi wichulülmi wichulge
fey wichuli wichul-le wichulpe
iñchiw wichuliyu wichul-liyu wichulyu
eymu wichulimu wichulülmu wichulmu
feyegu wichuligu wichul-le egu wichulpe egu
iñchiñ wichuliyiñ wichul-liyiñ wichul
eymün wichulimün wichulülmün wichulmün
feyegün wichuligün wichul-le egün wichulpe egün

Comparte esto: