tüfa ta Ü, verbo

üze –

vt

odiar.

Üzeniewiyiñ! ‘Los odio!’
Feychi zugu mew pu zomo rume üzekeeyew ka llazkütukeeyew ñi femgen mew. ‘Por este motivo, las mujeres le tienen odio y se enojan por la mala costumbre que tiene.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche üzen üzeli üzechi
eymi üzeymi üzelmi üzege
fey üzey üzele üzepe
iñchiw üzeyu üzeliyu üzeyu
eymu üzeymu üzelmu üzemu
feyegu üzeygu üzele egu üzepe egu
iñchiñ üze üzeliyiñ üze
eymün üzeymün üzelmün üzemün
feyegün üzeygün üzele egün üzepe egün

Comparte esto: