tüfa ta Ü, verbo

üyüm –

vt

prender, encender.


iney indicativo condicional imperativo
iñche üyümün üyümli üyümchi
eymi üyümimi üyümülmi üyümge
fey üyümi üyümle üyümpe
iñchiw üyümiyu üyümliyu üyümyu
eymu üyümimu üyümülmu üyümmu
feyegu üyümigu üyümle egu üyümpe egu
iñchiñ üyümiyiñ üyümliyiñ üyüm
eymün üyümimün üyümülmün üyümmün
feyegün üyümigün üyümle egün üyümpe egün

Comparte esto: