tüfa ta T, verbo

tüg –

vi

parar, apaciguarse.

Mañke rupan yafütulu, küpa chillkatukey chi kimelzugupeyüm ñi zoy tügküleal. ‘Mañke luego de comer, le dan ganas de leer el diario para estar tranquilo.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche tügün tügli tügchi
eymi tügimi tügülmi tügge
fey tügi tügle tügpe
iñchiw tügiyu tügliyu tügyu
eymu tügimu tügülmu tügmu
feyegu tügigu tügle egu tügpe egu
iñchiñ tügiyiñ tügliyiñ tüg
eymün tügimün tügülmün tügmün
feyegün tügigün tügle egün tügpe egün

Comparte esto: