tüfa ta S, verbo

sikletatu –

vi

esp. andar en bicicleta.

Sikletatun. ‘Anduve en bicicleta.’
Aliwen sikletatumey waria mew. ‘Aliwen fue a andar en bicicleta a la ciudad.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche sikletatun sikletatuli sikletatuchi
eymi sikletatuymi sikletatulmi sikletatuge
fey sikletatuy sikletatule sikletatupe
iñchiw sikletatuyu sikletatuliyu sikletatuyu
eymu sikletatuymu sikletatulmu sikletatumu
feyegu sikletatuygu sikletatule egu sikletatupe egu
iñchiñ sikletatu sikletatuliyiñ sikletatu
eymün sikletatuymün sikletatulmün sikletatumün
feyegün sikletatuygün sikletatule egün sikletatupe egün

Comparte esto: