tüfa ta p, verbo

puwelka –

vt

alcanzarle. Por ejemplo, el dinero o tiempo.

Puwelkalan. ‘No me alcanza.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche puwelkan puwelkali puwelkachi
eymi puwelkaymi puwelkalmi puwelkage
fey puwelkay puwelkale puwelkape
iñchiw puwelkayu puwelkaliyu puwelkayu
eymu puwelkaymu puwelkalmu puwelkamu
feyegu puwelkaygu puwelkale egu puwelkape egu
iñchiñ puwelka puwelkaliyiñ puwelka
eymün puwelkaymün puwelkalmün puwelkamün
feyegün puwelkaygün puwelkale egün puwelkape egün

Comparte esto: