tüfa ta p, verbo

pütoko –

v

beber, tomar. ~utoko-

Pütokokey kiñe karu lichi. ‘Bebe un vaso de leche’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche pütokon pütokoli pütokochi
eymi pütokoymi pütokolmi pütokoge
fey pütokoy pütokole pütokope
iñchiw pütokoyu pütokoliyu pütokoyu
eymu pütokoymu pütokolmu pütokomu
feyegu pütokoygu pütokole egu pütokope egu
iñchiñ pütoko pütokoliyiñ pütoko
eymün pütokoymün pütokolmün pütokomün
feyegün pütokoygün pütokole egün pütokope egün

Comparte esto: