tüfa ta p, verbo

pepil –

vt

poder hacer, saber hacer.


iney indicativo condicional imperativo
iñche pepilün pepil-li pepilchi
eymi pepilimi pepilülmi pepilge
fey pepili pepil-le pepilpe
iñchiw pepiliyu pepil-liyu pepilyu
eymu pepilimu pepilülmu pepilmu
feyegu pepiligu pepil-le egu pepilpe egu
iñchiñ pepiliyiñ pepil-liyiñ pepil
eymün pepilimün pepilülmün pepilmün
feyegün pepiligün pepil-le egün pepilpe egün

Comparte esto: