tüfa ta N, verbo

nümütu –

vt

oler. Var. de nhümütu-


iney indicativo condicional imperativo
iñche nümütun nümütuli nümütuchi
eymi nümütuymi nümütulmi nümütuge
fey nümütuy nümütule nümütupe
iñchiw nümütuyu nümütuliyu nümütuyu
eymu nümütuymu nümütulmu nümütumu
feyegu nümütuygu nümütule egu nümütupe egu
iñchiñ nümütu nümütuliyiñ nümütu
eymün nümütuymün nümütulmün nümütumün
feyegün nümütuygün nümütule egün nümütupe egün