tüfa ta ñ, verbo

ñagüm –

vt

perder, extraviar (algo). »ñamüm-


iney indicativo condicional imperativo
iñche ñagümün ñagümli ñagümchi
eymi ñagümimi ñagümülmi ñagümge
fey ñagümi ñagümle ñagümpe
iñchiw ñagümiyu ñagümliyu ñagümyu
eymu ñagümimu ñagümülmu ñagümmu
feyegu ñagümigu ñagümle egu ñagümpe egu
iñchiñ ñagümiyiñ ñagümliyiñ ñagüm
eymün ñagümimün ñagümülmün ñagümmün
feyegün ñagümigün ñagümle egün ñagümpe egün

Comparte esto: