tüfa ta M, verbo

müza –

vt

moler, deshacer.


iney indicativo condicional imperativo
iñche müzan müzali müzachi
eymi müzaymi müzalmi müzage
fey müzay müzale müzape
iñchiw müzayu müzaliyu müzayu
eymu müzaymu müzalmu müzamu
feyegu müzaygu müzale egu müzape egu
iñchiñ müza müzaliyiñ müza
eymün müzaymün müzalmün müzamün
feyegün müzaygün müzale egün müzape egün

Comparte esto: