tüfa ta M, verbo

mütxüm –

vt

Var. de ~gütxüm -.


iney indicativo condicional imperativo
iñche mütxümün mütxümli mütxümchi
eymi mütxümimi mütxümülmi mütxümge
fey mütxümi mütxümle mütxümpe
iñchiw mütxümiyu mütxümliyu mütxümyu
eymu mütxümimu mütxümülmu mütxümmu
feyegu mütxümigu mütxümle egu mütxümpe egu
iñchiñ mütxümiyiñ mütxümliyiñ mütxüm
eymün mütxümimün mütxümülmün mütxümmün
feyegün mütxümigün mütxümle egün mütxümpe egün

Comparte esto: