tüfa ta M, verbo

mürkiyaw –

v

andar juntos o juntas (dos personas). »mür

Kiñe fütache egu püchiwentxu rume wimtuniewürkey egu ñi mürkiyawpeyüm egu. ‘Un padre con su hijo estaban muy acostumbrados a andar juntos’ [NCH]


iney indicativo condicional imperativo
iñche mürkiyawün mürkiyawli mürkiyawchi
eymi mürkiyawimi mürkiyawülmi mürkiyawge
fey mürkiyawi mürkiyawle mürkiyawpe
iñchiw mürkiyawiyu mürkiyawliyu mürkiyawyu
eymu mürkiyawimu mürkiyawülmu mürkiyawmu
feyegu mürkiyawigu mürkiyawle egu mürkiyawpe egu
iñchiñ mürkiyawiyiñ mürkiyawliyiñ mürkiyaw
eymün mürkiyawimün mürkiyawülmün mürkiyawmün
feyegün mürkiyawigün mürkiyawle egün mürkiyawpe egün