tüfa ta M, verbo

mülmül –

v

tiritar, temblor del cuerpo.

Mülmüli ñi mellfü wünh. ‘Le tiritó el labio.’ [NCH]


iney indicativo condicional imperativo
iñche mülmülün mülmül-li mülmülchi
eymi mülmülimi mülmülülmi mülmülge
fey mülmüli mülmül-le mülmülpe
iñchiw mülmüliyu mülmül-liyu mülmülyu
eymu mülmülimu mülmülülmu mülmülmu
feyegu mülmüligu mülmül-le egu mülmülpe egu
iñchiñ mülmüliyiñ mülmül-liyiñ mülmül
eymün mülmülimün mülmülülmün mülmülmün
feyegün mülmüligün mülmül-le egün mülmülpe egün