tüfa ta M, verbo

matukel –

vi

apurarse, apresurarse.

Matukelge. ‘Apúrate.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche matukelün matukel-li matukelchi
eymi matukelimi matukelülmi matukelge
fey matukeli matukel-le matukelpe
iñchiw matukeliyu matukel-liyu matukelyu
eymu matukelimu matukelülmu matukelmu
feyegu matukeligu matukel-le egu matukelpe egu
iñchiñ matukeliyiñ matukel-liyiñ matukel
eymün matukelimün matukelülmün matukelmün
feyegün matukeligün matukel-le egün matukelpe egün

Comparte esto: