tüfa ta M, verbo

manel –

vt

esperar, esperanzarse en alguien.

Manelniekefiñ. ‘Le tengo fe’. [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche manelün manel-li manelchi
eymi manelimi manelülmi manelge
fey maneli manel-le manelpe
iñchiw maneliyu manel-liyu manelyu
eymu manelimu manelülmu manelmu
feyegu maneligu manel-le egu manelpe egu
iñchiñ maneliyiñ manel-liyiñ manel
eymün manelimün manelülmün manelmün
feyegün maneligün manel-le egün manelpe egün

Comparte esto: