tüfa ta M, verbo

mallu –

vt

moler.

Mallugekey poñü. ‘Se muelen las papas.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche mallun malluli malluchi
eymi malluymi mallulmi malluge
fey malluy mallule mallupe
iñchiw malluyu malluliyu malluyu
eymu malluymu mallulmu mallumu
feyegu malluygu mallule egu mallupe egu
iñchiñ mallu malluliyiñ mallu
eymün malluymün mallulmün mallumün
feyegün malluygün mallule egün mallupe egün

Comparte esto: