tüfa ta ll, verbo

llükal –

vt

asustar (a alguien), hacer que se asuste.

Konpule, llükalkantuafimi. ‘Cuando entré allí, harás como que lo asustas.’ [HC1]


iney indicativo condicional imperativo
iñche llükalün llükal-li llükalchi
eymi llükalimi llükalülmi llükalge
fey llükali llükal-le llükalpe
iñchiw llükaliyu llükal-liyu llükalyu
eymu llükalimu llükalülmu llükalmu
feyegu llükaligu llükal-le egu llükalpe egu
iñchiñ llükaliyiñ llükal-liyiñ llükal
eymün llükalimün llükalülmün llükalmün
feyegün llükaligün llükal-le egün llükalpe egün