tüfa ta k, verbo

kutxan –

vi

doler, enfermarse.

Ayinray ta kutxani tañi furi. ‘A Ayinray le duele la espalda.’ [MPZL]
Müte kutxanlay. ‘No duele tanto.’ [MPZL]
¿Kutxani tami pel? ‘¿Te duele la garganta?’ [MPZL]
¿Chuchi mu kutxani ta Küzel? ‘¿Dónde le duele a Quidel?’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche kutxanün kutxanli kutxanchi
eymi kutxanimi kutxanülmi kutxange
fey kutxani kutxanle kutxanpe
iñchiw kutxaniyu kutxanliyu kutxanyu
eymu kutxanimu kutxanülmu kutxanmu
feyegu kutxanigu kutxanle egu kutxanpe egu
iñchiñ kutxaniyiñ kutxanliyiñ kutxan
eymün kutxanimün kutxanülmün kutxanmün
feyegün kutxanigün kutxanle egün kutxanpe egün

Comparte esto: