tüfa ta k, verbo

kürüf –

vi

soplar el viento.

Nar antü müten kiñeke mu kürüfkey. ‘En las tardes solamente a veces sopla el viento.’ [MPZL]
Gilawe mew kürüfkey. ‘En la playa, sopla el viento.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche kürüfn kürüfli kürüfchi
eymi kürüfymi kürüflmi kürüfge
fey kürüfy kürüfle kürüfpe
iñchiw kürüfyu kürüfliyu kürüfyu
eymu kürüfymu kürüflmu kürüfmu
feyegu kürüfygu kürüfle egu kürüfpe egu
iñchiñ kürüf kürüfliyiñ kürüf
eymün kürüfymün kürüflmün kürüfmün
feyegün kürüfygün kürüfle egün kürüfpe egün

Comparte esto: