tüfa ta k, verbo

kümel –

vt

arreglar.

Kümelken foro. ‘Arreglo dientes’


iney indicativo condicional imperativo
iñche kümelün kümel-li kümelchi
eymi kümelimi kümelülmi kümelge
fey kümeli kümel-le kümelpe
iñchiw kümeliyu kümel-liyu kümelyu
eymu kümelimu kümelülmu kümelmu
feyegu kümeligu kümel-le egu kümelpe egu
iñchiñ kümeliyiñ kümel-liyiñ kümel
eymün kümelimün kümelülmün kümelmün
feyegün kümeligün kümel-le egün kümelpe egün

Comparte esto: