tüfa ta k, verbo

koylatu –

vt

mentir.


iney indicativo condicional imperativo
iñche koylatun koylatuli koylatuchi
eymi koylatuymi koylatulmi koylatuge
fey koylatuy koylatule koylatupe
iñchiw koylatuyu koylatuliyu koylatuyu
eymu koylatuymu koylatulmu koylatumu
feyegu koylatuygu koylatule egu koylatupe egu
iñchiñ koylatu koylatuliyiñ koylatu
eymün koylatuymün koylatulmün koylatumün
feyegün koylatuygün koylatule egün koylatupe egün

Comparte esto: