tüfa ta k, verbo

kimeltu –

vt

enseñar.

Kimeltuenew tañi chuchu yem. ‘Mi difunta abuela me enseñó.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche kimeltun kimeltuli kimeltuchi
eymi kimeltuymi kimeltulmi kimeltuge
fey kimeltuy kimeltule kimeltupe
iñchiw kimeltuyu kimeltuliyu kimeltuyu
eymu kimeltuymu kimeltulmu kimeltumu
feyegu kimeltuygu kimeltule egu kimeltupe egu
iñchiñ kimeltu kimeltuliyiñ kimeltu
eymün kimeltuymün kimeltulmün kimeltumün
feyegün kimeltuygün kimeltule egün kimeltupe egün

Comparte esto: