tüfa ta g, verbo

güpüka –

vt

dibujar, pintar.


iney indicativo condicional imperativo
iñche güpükan güpükali güpükachi
eymi güpükaymi güpükalmi güpükage
fey güpükay güpükale güpükape
iñchiw güpükayu güpükaliyu güpükayu
eymu güpükaymu güpükalmu güpükamu
feyegu güpükaygu güpükale egu güpükape egu
iñchiñ güpüka güpükaliyiñ güpüka
eymün güpükaymün güpükalmün güpükamün
feyegün güpükaygün güpükale egün güpükape egün

Comparte esto: