tüfa ta g, verbo

gümitu –

vt

recoger.


iney indicativo condicional imperativo
iñche gümitun gümituli gümituchi
eymi gümituymi gümitulmi gümituge
fey gümituy gümitule gümitupe
iñchiw gümituyu gümituliyu gümituyu
eymu gümituymu gümitulmu gümitumu
feyegu gümituygu gümitule egu gümitupe egu
iñchiñ gümitu gümituliyiñ gümitu
eymün gümituymün gümitulmün gümitumün
feyegün gümituygün gümitule egün gümitupe egün

Comparte esto: