tüfa ta f, verbo

fillaztu –

vt

hacer daño.


iney indicativo condicional imperativo
iñche fillaztun fillaztuli fillaztuchi
eymi fillaztuymi fillaztulmi fillaztuge
fey fillaztuy fillaztule fillaztupe
iñchiw fillaztuyu fillaztuliyu fillaztuyu
eymu fillaztuymu fillaztulmu fillaztumu
feyegu fillaztuygu fillaztule egu fillaztupe egu
iñchiñ fillaztu fillaztuliyiñ fillaztu
eymün fillaztuymün fillaztulmün fillaztumün
feyegün fillaztuygün fillaztule egün fillaztupe egün

Comparte esto: