tüfa ta a, verbo

azkintu –

vt

observar, mirar, divisar.

Azkintunieafiyu. ‘Estemos observándolos.’
¿Chumgechi kimimi tüfachi küzaw chachay? Re azkintun mew, tayu chaw inchiw. ‘¿Cómo aprendió este oficio, señor? Puro mirando, junto con mi papá.’ [MPZL]
Fey ñi azkintunofiel rume, wiñoltu zugufi. ‘Sin mirarla, le contestó.’ [MR]


iney indicativo condicional imperativo
iñche azkintun azkintuli azkintuchi
eymi azkintuymi azkintulmi azkintuge
fey azkintuy azkintule azkintupe
iñchiw azkintuyu azkintuliyu azkintuyu
eymu azkintuymu azkintulmu azkintumu
feyegu azkintuygu azkintule egu azkintupe egu
iñchiñ azkintu azkintuliyiñ azkintu
eymün azkintuymün azkintulmün azkintumün
feyegün azkintuygün azkintule egün azkintupe egün

Comparte esto: