tüfa ta a, verbo

ayüñma –

v

gustarle algo de alguien.

Kagelu ti wentxu newe ayüñmarkelafeyu ñi feychi rakizuamün ñi wenhi. ‘Al otro hombre no le gustó mucho la idea del amigo.’ [DNK]


iney indicativo condicional imperativo
iñche ayüñman ayüñmali ayüñmachi
eymi ayüñmaymi ayüñmalmi ayüñmage
fey ayüñmay ayüñmale ayüñmape
iñchiw ayüñmayu ayüñmaliyu ayüñmayu
eymu ayüñmaymu ayüñmalmu ayüñmamu
feyegu ayüñmaygu ayüñmale egu ayüñmape egu
iñchiñ ayüñma ayüñmaliyiñ ayüñma
eymün ayüñmaymün ayüñmalmün ayüñmamün
feyegün ayüñmaygün ayüñmale egün ayüñmape egün