tüfa ta a, verbo

ayü –

v

desear, querer. Var. de ~ayi –

Feymew ti pichiwentxu ayüfi ti pichi kawell ñi pañuztuafiel. ‘Entonces el niño quizó acariciar al caballo.’ [NCH]


iney indicativo condicional imperativo
iñche ayün ayüli ayüchi
eymi ayüymi ayülmi ayüge
fey ayüy ayüle ayüpe
iñchiw ayüyu ayüliyu ayüyu
eymu ayüymu ayülmu ayümu
feyegu ayüygu ayüle egu ayüpe egu
iñchiñ ayü ayüliyiñ ayü
eymün ayüymün ayülmün ayümün
feyegün ayüygün ayüle egün ayüpe egün