tüfa ta a, verbo

apol –

vt

llenar.

Apolfiyu ti rono. ‘Llenamos el horno.’ [FED3]


iney indicativo condicional imperativo
iñche apolün apol-li apolchi
eymi apolimi apolülmi apolge
fey apoli apol-le apolpe
iñchiw apoliyu apol-liyu apolyu
eymu apolimu apolülmu apolmu
feyegu apoligu apol-le egu apolpe egu
iñchiñ apoliyiñ apol-liyiñ apol
eymün apolimün apolülmün apolmün
feyegün apoligün apol-le egün apolpe egün

Comparte esto: