tüfa ta a, verbo

anüm –

vt

asentar, plantar.

Anümaiñ foye. ‘Vamos a plantar canelo.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche anümün anümli anümchi
eymi anümimi anümülmi anümge
fey anümi anümle anümpe
iñchiw anümiyu anümliyu anümyu
eymu anümimu anümülmu anümmu
feyegu anümigu anümle egu anümpe egu
iñchiñ anümiyiñ anümliyiñ anüm
eymün anümimün anümülmün anümmün
feyegün anümigün anümle egün anümpe egün

Comparte esto: