tüfa ta a, verbo

afzuam –

v

aburrirse.

Fey ti püchikeche afzuamürkey egu genon chew kulliñ rume ñi awkantuael kisu mew. ‘Los niños se aburrieron porque no había ningún animal que jugara con ellos.’ [KNN]


iney indicativo condicional imperativo
iñche afzuamün afzuamli afzuamchi
eymi afzuamimi afzuamülmi afzuamge
fey afzuami afzuamle afzuampe
iñchiw afzuamiyu afzuamliyu afzuamyu
eymu afzuamimu afzuamülmu afzuammu
feyegu afzuamigu afzuamle egu afzuampe egu
iñchiñ afzuamiyiñ afzuamliyiñ afzuam
eymün afzuamimün afzuamülmün afzuammün
feyegün afzuamigün afzuamle egün afzuampe egün