tüfa ta a, verbo

afüm –

vt

cocer.

Afümgekey wa. ‘Se cuecen el choclo.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche afümün afümli afümchi
eymi afümimi afümülmi afümge
fey afümi afümle afümpe
iñchiw afümiyu afümliyu afümyu
eymu afümimu afümülmu afümmu
feyegu afümigu afümle egu afümpe egu
iñchiñ afümiyiñ afümliyiñ afüm
eymün afümimün afümülmün afümmün
feyegün afümigün afümle egün afümpe egün

Comparte esto: