tüfa ta a, verbo

afkazile –

vi

estar al lado.

Meñolfige ti wipum wirin ti nemül afkazilelu man püle. ‘Llena las filas con las palabras que están al lado a la derecha.’ [MPZL]


iney indicativo condicional imperativo
iñche afkazilen afkazileli afkazilechi
eymi afkazileymi afkazilelmi afkazilege
fey afkaziley afkazilele afkazilepe
iñchiw afkazileyu afkazileliyu afkazileyu
eymu afkazileymu afkazilelmu afkazilemu
feyegu afkazileygu afkazilele egu afkazilepe egu
iñchiñ afkazile afkazileliyiñ afkazile
eymün afkazileymün afkazilelmün afkazilemün
feyegün afkazileygün afkazilele egün afkazilepe egün

Comparte esto: