tüfa ta a, verbo

af –

vi

concluirse, acabarse.

Afkelay ta küzaw. ‘El trabajo no se termina.’


iney indicativo condicional imperativo
iñche afün afli afchi
eymi afimi afülmi afge
fey afi afle afpe
iñchiw afiyu afliyu afyu
eymu afimu afülmu afmu
feyegu afigu afle egu afpe egu
iñchiñ afiyiñ afliyiñ af
eymün afimün afülmün afmün
feyegün afigün afle egün afpe egün

Comparte esto: